نت فالش:ساالهاست که توی دنیایِ مجازی پونزده ساله م. الآن ولی واقعا پونزده ساله م. آدما رو دوس ندارم. آدما رو دوس دارم. بعضیا فک می کنن دروغ زیاد می گم. دروغ نمی گم، همه ش راسّه، فقط زودی تغییر می کنم.موهامو بلند می کنم چون معتقدم خاطره هام لاشون قایم می شن. دوستایی دارم که تو یخچالِ خونشون چیزکیک پی

شده حس کنین فضایِ مجازی و اینترنت، زمانتون رو میبلعه؟! با چه سرعتِ لعنتیای اعداد توش جلو میرن؟! تا اینجاش که مسئلهای نیست، مسئله از اونجا شروع میشه که بیرون از این فضایِ مجازی احساس میکنم که کاری برای انجام دادن ندارم. درس که نمیخونم چون حس میکنم بلدم یا همینجا بمونم مفیدتره واقعا، خب.. جند

با درود و عرض احترام و مراتب ارادت و بندگی خطاب به طراح محترم سؤالات هندسه؛ علی الخصوص ١٧ب:-/ برادر یا خواهر گرامی؛ انصافا گاوی:| پ ن: وقتی بخش سخت هندسه، زبان فارسیشه؛ خدا زبان فارسی رو به خیر کنه. =)))) نتفالش: چیشده؟ :))

نت فالش:ساالهاست که توی دنیایِ مجازی پونزده ساله م. الآن ولی واقعا پونزده ساله م. آدما رو دوس ندارم. آدما رو دوس دارم. بعضیا فک می کنن دروغ زیاد می گم. دروغ نمی گم، همه ش راسّه، فقط زودی تغییر می کنم.موهامو بلند می کنم چون معتقدم خاطره هام لاشون قایم می شن. دوستایی دارم که تو یخچالِ خونشون چیزکیک پی

میدونی چیه عزیزدلم؟! باید بدیم اسممونو بنویسن بعنوان احتمالا اولین کسایی که آتش به اختیارا بهشون شلیک کردن. یادت میاد بهت گفتم « یه روزِ عادی و خستهکننده » خواهد بود؟! نبود. کتک خوردی. از ترس لرزیدم. خدا خدا میکردم، زنگ گوشیشون نوحه بود. وقتی داشتن به جرمِ ارتباط با نامحرم تحقیرمون میکردن و تح

چشمامو که میبستم، با صورت خیس از خواب میپریدم. صداشون توی گوشم بود. خندههاشون جلوی چشمم. جای دستهاشون روی بدنم. ترس از هر ضربه هنوز توی بدنم پخش میشد و فقط یه چیز می گفتم؛ « خدایِ شاپرکا.. خدای دونههای انار.. نذار هیچکس اونقدر اذیت بشه که به اون مرحله از پستی برسه.. نجات بده همهمونو.. » خدا.. خدا..

آفتاب... هنوز تو آسمونی؛ هنوز طلایی میپاشی رو دست و پاها و چشمام. هنوز هزارتا سکه ازت میباره رو کوه و رو شهر. ببین عزیز من؛ یه لحظه پرده ی سرخ خداحافظیت رو نیار روی صحنه. قبل رفتن ازت خواهش داشتم. امشب که چشمام رو بستم و تو رفتی که توی آمازون بدویی و از نیاگارا بریزی، همون موقع که مو های بافته شده

جوابم به « درسخوندن مهمه؟» ، همیشه یه « نه» محکمه. خب؟! ولی هیچکار دیگهای هم نیست که بخوام انجامش بدم. منظورم اینه که تقریبا تمام زندگیم - بغیر از وقتایی که تانژانت ( :) ) حضور داره- دارم با حسِ مسخره و شکنجهکننده تلف کردن وقتم دستوپنجه نرم میکنم. همیشه. همیشه. همیشه. دلم میخواد التماس ساعت

نت فالش:ساالهاست که توی دنیایِ مجازی پونزده ساله م. الآن ولی واقعا پونزده ساله م. آدما رو دوس ندارم. آدما رو دوس دارم. بعضیا فک می کنن دروغ زیاد می گم. دروغ نمی گم، همه ش راسّه، فقط زودی تغییر می کنم.موهامو بلند می کنم چون معتقدم خاطره هام لاشون قایم می شن. دوستایی دارم که تو یخچالِ خونشون چیزکیک پی

نت فالش:ساالهاست که توی دنیایِ مجازی پونزده ساله م. الآن ولی واقعا پونزده ساله م. آدما رو دوس ندارم. آدما رو دوس دارم. بعضیا فک می کنن دروغ زیاد می گم. دروغ نمی گم، همه ش راسّه، فقط زودی تغییر می کنم.موهامو بلند می کنم چون معتقدم خاطره هام لاشون قایم می شن. دوستایی دارم که تو یخچالِ خونشون چیزکیک پی

نت فالش:ساالهاست که توی دنیایِ مجازی پونزده ساله م. الآن ولی واقعا پونزده ساله م. آدما رو دوس ندارم. آدما رو دوس دارم. بعضیا فک می کنن دروغ زیاد می گم. دروغ نمی گم، همه ش راسّه، فقط زودی تغییر می کنم.موهامو بلند می کنم چون معتقدم خاطره هام لاشون قایم می شن. دوستایی دارم که تو یخچالِ خونشون چیزکیک پی

نت فالش:ساالهاست که توی دنیایِ مجازی پونزده ساله م. الآن ولی واقعا پونزده ساله م. آدما رو دوس ندارم. آدما رو دوس دارم. بعضیا فک می کنن دروغ زیاد می گم. دروغ نمی گم، همه ش راسّه، فقط زودی تغییر می کنم.موهامو بلند می کنم چون معتقدم خاطره هام لاشون قایم می شن. دوستایی دارم که تو یخچالِ خونشون چیزکیک پی

شما یه نفرو به جز خودم بهم نشون بده که بعد اینستنت کارما؛ اسماالحسنی گوش میده میتونم تا آخر عمر عاشقش شم باش زندگی کنم:/))) نت فالش : از اولشم می دونستم.:( برو با همونی که بعد اینستنت کارما، اسماالحسنی گوش می ده اوکی بای :( الآن اسماالحسنی چرته یا اینستنت کارما؟:/

نت فالش:ساالهاست که توی دنیایِ مجازی پونزده ساله م. الآن ولی واقعا پونزده ساله م. آدما رو دوس ندارم. آدما رو دوس دارم. بعضیا فک می کنن دروغ زیاد می گم. دروغ نمی گم، همه ش راسّه، فقط زودی تغییر می کنم.موهامو بلند می کنم چون معتقدم خاطره هام لاشون قایم می شن. دوستایی دارم که تو یخچالِ خونشون چیزکیک پی

نت فالش:ساالهاست که توی دنیایِ مجازی پونزده ساله م. الآن ولی واقعا پونزده ساله م. آدما رو دوس ندارم. آدما رو دوس دارم. بعضیا فک می کنن دروغ زیاد می گم. دروغ نمی گم، همه ش راسّه، فقط زودی تغییر می کنم.موهامو بلند می کنم چون معتقدم خاطره هام لاشون قایم می شن. دوستایی دارم که تو یخچالِ خونشون چیزکیک پی

از دستم ناراحت بودی؟ رفته بودی بدون هیچ خبری. برام نوتیفیکیشن اومد. « اومدی بیرون از خونه، سمت چپ. » - از اینجا جقدر تا دریا راهه؟! صدایِ دریا بود. موج بود. انگشتایِ لختِ پا، تو خنکی آب بود. « میخواستم بهت بگم آخرین باریه که منتظرت موندم. » « منو

آفتابِ کورکننده، حرارتِ برخاسته از آسفالتِ داغ روی صورت، بوی تندِ عرق، صدای خندههای دخترانه، دست و لبهای قرمز و درختِ توتِ میانسالِ گوشه حیاط مدرسه.

دهنتو وا کن و بذار ماه توش بباره.چشم هاتو ببند تا نگاه نکننت.نمیتونی از زیر پلک ببینی؟با چشم بسته رنگا جنب و جوش میگیرن و مخلوط میشن . خورشید سبز سر شبو تاحالا دیدی؟از زیر پلک شکلا عوض میشن. تیزی ها گرد میشن.چار چوب هایی که مسیرت میدن و محدودت میکنن

بهطورِ کلی، زنها تنها یازده روز از ماه را در حالتِ مناسبِ هورمونی قرار دارند. یکی به خدا بگوید که خشونت علیه زنان را متوقف کند لطفا!

منو میبره شهرکتاب همیشگیش، وایمیسم جلویِ قفسه فانتزیها و جیغ میکشم « فیلم اینو دیدم، بازیگرش خوشگل بود» و به زاغِ مقلد اشاره میکنم. غشغش میخندم و میگم « واااای اینو خوندم» و به ارباب حلقهها اشاره میکنم. چشماشو توام با حسِ بدبختی رویِ هم فشا